یک حکیم ایرانی میگوید:

پیغمبران وعده به دور دست میدهند. خیال ها را می پروانند و مردم را در قبال ایمان به شریعت خود امان آن دنیائی و این دنیائی می دهند . در حالی که خردمندان وعده به واقعیتی که مقابل چشم است می دهند از طریق استدلال سنجش و آزمون .

این دو حرف جداست . هرچند صاحبان آنان ازهوش بالائی برخوردارند. ولی یکی مبتنی بر جذبه و فریب روانی است و دیگری مبتنی بر عقل و منطق .

مردم معمولا حوصله تعقل ندارند و بر اساس حواس خود عمل میکنند. اینست که حرف عقلا در آنان اثر ندارد و لذا کار پیامبران بازاری وسیع میابد . کالای مردم فریبان را به عقلا و جنس عقلا را به مردم فریبان نمیتوان فروخت.

                                           برگرفته ازکتاب خیام و آن دروغ دلاویز