خدا زائیده ترس انسان از طبیعت است
Petronius Arbiter
وقتی که انسان بیپناه و تنها در گوشه تاریک و سرد یک غار تاریک به عجایب طبیعی که از دید او ترسناک بود مینگریست و راهی برای فرار نداشت .
زما نی اندک سپری شد و آن ترس جای خود را به احترام از ترس داد . او با ترس و احترام رفتار میکرد با ترس و چون هنوز نمیدانست و با احترام که نیروی نا شناس خشمگین نشود .
ما خدا را با دستان خود ساختیم (حالا این خدا سازی به هر شکلی باشد فرقی به حال نتیجه نهائی ندارد) حالا که به این خدایان نیاز نداریم شهامت ویران کردنش را نداریم چراکه باور داریم که مارا مجازات میکند!
و چه خدایی ساختیم خدایی که اگر مورد ستایش بندهاش قرار نگیره بنده های ناتوانش را مجازات میکند (توجه کنید که خود را رحمان و رحیم میداند ولی فکر میکنم معنای رحم و رحمت را نمیداند که اگر جز این بود برای لحظه ای این بندهای ناتوان را به حال خود رها میکرد تا برای خود با شند و فکر کنند که آیا هنوز به او نیاز دارند یا خیرنه این که یا اورا بپرستند یا بسوزند)
به نظر من بهترین کار این است که اگر هم خدا وجود دارد او را فرا موش کنیم که بودنش جز زحمت و رنج (رنج واقعی و کمکهای خیالی ) چیز دیگری نیست .
خبرداری ای شیخ دانا که من
خدا ناشناسم خدا نا شناس
خدایی که بی مزدومدح و ثنا
نگردد به کهرکسی چاره ساز
خدا نیست بیچاره ورنه چرا
به مدح و ثنای تو دارد نیاز
نه پنهان نه سربسته گویم سخن
خدا نیست این جانوراژدهاست
مرنج ازمن ای شیخ دانا که من
خدا ناشناسم اگر این خداست
علی اکبر سیرجانی
یک بار دیگه باهم فکر کنیم ببینیم هست یا نه ؟
تا بعد |
