برو ای گدای مسکین در خانه علی زن
که نگین پادشاهی دهد از کرم گدا را
این بیت به اندازه ای مشهوره که شاید بشود گفت که همه یک بار شنیدنش . (البته در قرآن هم به این مورد اشاره شده )
در مقابل جریان درخواست کمک عقیل برادر تهیدست و نابینای علی را نیز که شنیده اید که زمانی که از علی خواست به او مقدار بیشتری گندم بدهد علی آهن گداخته ای را در کف دست او نهاد !
در صحت هر دو روایت هیچ کدام از محققین اسلامی شک ندارند ( من که ندیدم !)
آیا این رفتار دوم علی شایسته فردی بخشنده میباشد ؟
آیا این بهتر نبود که علی بجای آهن گداخته بخشی اندک از دارایی فراوان خود را ( که از راه جنگهای بی شمار با عربهای غیر مسلمان و یهودیان ساکن مدینه بدست آورده بود ) به این برادر نابینا و فقیر خودش میبخشید تا هم آموزش رعایت مساوات را داده باشد و هم کرم و رحمت را آموزش دهد !
نظر شما در این مورد چیه ؟ |
