از سالها بسیار دور مردم آگاه شدند که حرکت زمین و ماه و خورشید و قرارگیری این کرات و دیگر کرات آسمانی به چه صورت میباشد به صورتی که هر کودکی در سالهای ابتدای دوران تحصیلی خود با این مطالب آشنا میشود .   ولی در زمان اما صادق و دیگر امامان این مطلب به وسیله دانشمندان کشف نگردیده بود و مردم از این مطلب آگاهی نداشتند و با توجه به اینکه امامان و پیامبران همیشه خود را دانا ترین افراد و متصل به علم بی پایان خداوند معرفی میکردند عجیب نیست که در این مورد هم مردم  از این افراد پرسشهائی در جهت افزایش آگاهی خود پرسیده باشند .

حال بشنوید از جواب امام صادق به این پرسش ابان بن تغلب (روضه کافی جلد 1 ص 127) که پرسید : زمین بر چه استوار است ؟ فرمود :بر ماهی . گفتم ماهی بر چیست ؟ فرمود بر آب.  پرسیدم آب بر چیست ؟ فرمود : صخره . پرسیدم سخره بر چیست ؟   فرمود : بر خاک نمناک . گفتم خاک نمناک بر چیست ؟ فرمود : هیهات که در اینجا دانش دانشمندان گم گشته است .

جدا که از این همه دروغ موی سر آدم سیخ میشه !!!!!

آیا بهتر نیست که وقتی کسی چیزی را نمیداند به نادانی خود اعتراف کند تا اینکه مجبور به دروغ گوئی و داستان پردازی و گمراه کردن مردم نگردد ؟

آیا هنوز هم میشود به گفته های این مردم دروغ پرداز اعتماد  کرد ؟ و چنین انسانی را صادق نامید ؟

آیا هنوز هم دلیلی وجود دارد که به این گونه دروغها و این دروغ گویان توجه کرد و از لغت عالم و معصوم (کسی که توانائی گناه و اشتباه ندارد) در مورد این افراد استفاده کرد؟

شما خود قضاوت کنید من چیز بیشتری نمیگویم .

تا بعد